ถึงนายคนนั้น...

posted on 25 Sep 2011 23:09 by pachana
นายรู้ไหม ว่าครั้งแรกที่เราเห็นหน้านาย เหมือนช่วงเวลามันหยุดนิ่ง หนึ่งวินาทีที่ผ่านไปมันเหมือนเวลานานนับชั่วโมง ตอนที่นายเปิดประตูหน้าบ้านรับเพื่อนนายที่เป็นเพื่อนของเรา วินาทีนั้นมันถูกเขียนบันทึกลงในความทรงจำที่มันจะไม่มีวันลืมเลือน 
 
นายรู้ไหม ว่าตอนที่เพื่อนของเรากำลังคุยอยู่กับแม่ของนาย ที่เราหัวเราะขำขันเรื่องที่เขาขำกัน เราแกล้งทำ แสร้งขำทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่าเขาคุยกันเรื่องอะไร เพราะเรามัวแต่จ้องมองหน้านายที่กำลังใช้ส้อมม้วนเส้นผัดไทยแล้วเอาเข้าปากแบบเขินๆ เราขอโทษที่ทำให้นายกินผัดไทยจานนั้นไม่อร่อยเพราะมองนายอยู่แทบไม่กระพริบสายตา 
 
นายรู้ไหม ว่าเรายังจำเสื้อผ้าที่นายใส่ได้ เสื้อยืดคอวีแขนสั้นสีเหลืองอ่อน กางเกงยีนขาสั้นขนาดพอดีตัว มันทำให้เราใจสั่น 
 
นายรู้ไหม ว่าอีกวันเราไปหานายที่ทำงานเพราะอยากเห็นหน้า อยากคุย อยากทำความรู้จัก อยากจดจำใบหน้าของนายให้ได้หายคิดถึง 
 
นายรู้ไหม ว่าเราอยากจะสมัครทำงานในโลตัสแผนกของสด เพราะอยากอยู่ใกล้นาย อยากเห็นหน้านายทุกวัน อยากดูแล และอยากถูกดูแล
 
นายรู้ไหม นายทำให้หัวใจของเราเต้นแรงอีกครั้ง หลังจากที่มันเต้นแบบเนือยๆ มานานหลังจากอกหักครั้งล่าสุด นายทำให้เรารู้สึกเหมือนกลับไปเป็นวัยรุ่นที่ริอาจมีความรักในช่วงวัยเรียนจนทำให้การเรียนตกต่ำ เพราะมัวแต่คิดถึงนาย แม้กระทั่งตอนหลับตา หลับฝันถึงนายจนไม่อยากจะตื่นจากความฝัน
 
นายรู้ไหม นายทำให้น้ำหนักเราขึ้นเพราะมีความสุขกับการกินผัดไทยมากเกินไป เพราะกินทีไรเราคิดถึงหน้านายตอนกินผัดไทยทุกที และทำให้คนอื่นนึกว่าเราเป็นบ้าเพราะกินผัดไทยทีไรต้องนั่งยิ้มคนเดียวอยู่ทุกครั้ง
 
นายรู้ไหม ว่านายทำให้เราเชื่อว่ารักแรกพบมีอยู่จริง
 
นายรู้ไหม ว่าเราอยากบอกนายว่า เรารักนาย 

Comment

Comment:

Tweet